Grupy Duszpasterskie
Akcja Katolicka jest stowarzyszeniem katolików świeckich, którzy w zorganizowanej formie bardziej bezpośrednio współpracują z hierarchią kościelną w realizacji ogólnego celu apostolskiego Kościoła. Celem Akcji Katolickiej jest pogłębienie formacji chrześcijańskiej oraz organizowanie bezpośredniej współpracy katolików świeckich z kapłanami w parafii.
Akcja Katolicka realizuje swój cel przez :
– pogłębienie życia religijnego, intelektualnego i kulturalnego
– ukierunkowanie życia na zadania apostolskie
– przenikanie życia społecznego wartościami ewangelicznymi
– zajmowanie stanowiska w sprawach publicznych Kościoła
– reagowanie na zagrożenia wiary i moralności chrześcijańskiej
– kształcenie działaczy katolickich i wychowanie ich do aktywności w życiu społecznym, gospodarczym, kulturalnym i politycznym
Parafialny Asystent Kościelny: o. Rafał
O grupie: Dekretem ks. Bp. Jerzego Mazura w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata w 2013 r. w naszej parafii do życia została powołana wspólnota Akcji Katolickiej. Prezesem Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej jest: p. Anna Maria Gawlińska. Członkowie Parafialnego Oddziału Akcji Katolickiej spotykają się w drugą środę miesiąca o godz. 18.45 na spotkaniu formacyjnym.
Wspólnota przyjęła za priorytety w swoim działaniu:
- Objąć całkowitą opieką działalność świetlicy im. Św. Antoniego Padewskiego istniejącej przy naszej parafii.
- Koordynację opieki nad potrzebującymi w parafii.
- Pozyskiwaniem funduszy na działalność sportową i wychowawczo–edukacyjną dla istniejących grup dziecięco–młodzieżowych przy parafii.
- Formacja osobista we wspólnocie.
- Formacja religijno–patriotyczna parafian.
Wydarzenia:
Międzyszkolna Gra Miejska „100 lat Niepodległej”7 listopada, 20185 listopada 2018 r. odbyła się, długo przygotowywana i oczekiwana Międzyszkolna Gra Miejska „100 Lat Niepodległej”. Była to wspaniała lekcja historii, którą rozpoczęto na Placu Marii Konopnickiej od odśpiewania „Roty” a zakończono uroczystym zaśpiewaniem „Mazurka Dąbrowskiego” w Muzeum Okręgowym – miejscu szczególnie związanym
z niepodległością naszego miasta.
W Grze wzięło udział 54 uczniów wraz z nauczycielami ze wszystkich publicznych suwalskich szkół podstawowych, czyli: SP 2, SP 4, SP 5, SP 6, SP 7, SP 9, SP 10, SP 11. Organizatorem Gry był Samorząd Uczniowski Szkoły Podstawowej nr 11 z Oddziałami Integracyjnymi im. gen. bryg. pil. Witolda Urbanowicza w Suwałkach pod opieką pani Anny Gawlińskiej oraz Szczep harcerski „Zorza”, z odkrywcą Samuelem Salamonem na czele. Gra polegała na wykonaniu dziewięciu zadań w ośmiu punktach, rozmieszczonych na terenie Suwałk. Do przejścia było około 12 kilometrów.
W poszczególnych punktach patrole musiały wykazać się znajomością biografii takich postaci, związanych z historią naszego kraju lub/ i miasta, jak: Józef Piłsudski, Alfred Wierusz-Kowalski, Maria Konopnicka, Teofil Noniewicz, Emil Młynarski, Aleksandra Kujałowicz, gen. bryg. pil. Witold Urbanowicz, Tadeusz Kościuszko. Poza tym młodzież miała wykonać zadania: namalować plakat o Niepodległej Polsce, napisać wiersz o miłości do Ojczyzny, wymienić jak najwięcej miejsc w Suwałkach związanych z historią, przeprowadzić walkę na miecze, przekazać informację alfabetem Morse’a, opatrzyć ranną, zaśpiewać piosenkę lub pieśń patriotyczną, przejść ćwiczenia przygotowujące do pilotażu. Było też zadanie bonusowe: rozpoznać wydarzenia z życia i kapłanów związanych z walką o niepodległość Polski. To ostatnie przeprowadził Ojciec Ireneusz na punkcie znajdującym się w klasztorze OO. Franciszkanów. Wszystkie patrole wykonały podjęte zadania. Był to m.in. patrol z SP nr 11, który uczestniczył w Grze pod opieką naszego ojca Aleksandra.
Grę objął Honorowym Patronatem Prezydent Miasta Suwałk – Pan Czesław Renkiewicz. Współpracowało przy jej organizacji Muzeum Okręgowe, którego dyrekcja udostępniła salę na podsumowanie gry a Pani Celina Kalejta zaprezentowała film Suwalszczyzny droga do niepodległości”.
Finansowo imprezę wsparł Urząd Miasta Suwałki oraz sponsorzy: PUH „Maluch” Leszek i Krzysztof Chmielewscy, Państwo Maria i Andrzej Wasilewscy, a słodki poczęstunek przygotowały Panie z parafii pw. Bożego Ciała: Iwona Myszkowska i Zofia Grądzka oraz piekarnia „Jasia”.
W przygotowanie i przeprowadzenie Gry było zaangażowanych 20 uczniów i 11 nauczycieli ze szkoły Podstawowej nr 11. Organizatorzy serdecznie dziękują wszystkim uczestnikom i osobom wspierającym. Cieszymy się z naszej obecności w Klasztorze OO. Franciszkanów, w którym zorganizowany był jeden z punktów Gry. Nie tylko mogliśmy tam się trochę ogrzać, ale też poczęstowano nas przepysznymi goframi.
Należy podkreślić, że w przygotowanie tego patriotycznego wydarzenia zaangażowani byli zarówno młodzi parafianie należący do szczepu „Zorza”, jak też członkowie Akcji Katolickiej, Caritasu, katecheci i ojcowie Ireneusz i Aleksander. Ku chwale Ojczyzny!
opr. Anna Gawlińska [...]
Dobra Paczka 201829 marca, 2018Dziękujemy Drogim Parafianom za przygotowanie „Dobrej paczki”, którą w tym roku zorganizowaliśmy pod hasłem: „…drugi człowiek jest moim bratem…”. Przyniesiono 178 paczek, które zostały podzielone i dostarczone przez członków Akcji Katolickiej do osób starszych, samotnych i potrzebujących naszego wsparcia. Niech Chrystus Zmartwychwstały udzieli Wam wszelkich łask ze skarbca miłosierdzia Bożego. [...]
„Dobra paczka” 12.201717 grudnia, 2017Jak co roku, przed Świętami Bożego Narodzenia, dzięki ofiarności Parafian przygotowaliśmy „Dobrą paczkę” dla najbardziej potrzebujących rodzin i osób naszej parafii. Paczki świąteczne, w sobotę 16 grudnia, rozwieźli członkowie Akcji Katolickiej.
Osobom wielkiego serca – naszym świątecznym darczyńcom, tym którzy zaangażowali się w akcję przygotowania paczek i tym którzy postanowili świąteczne dary dostarczyć, składam ogromne podziękowanie i mówię chrześcijańskie „Bóg zapłać”.
[envira-gallery id="9425"] [...]
Opiekun: br. Andrzej
O grupie: Parafialny Chór p.w. św. Cecylii istnieje od 2005 roku. Powołany został z inicjatywy br. Andrzeja. Chór swym śpiewem ubogaca niedzielną Liturgię Mszy św. o godz. 12.00. Chór wykonuje religijne pieśni tradycyjne, współczesne jak również utwory w języku łacińskim. Starają się, aby każde zgromadzenie liturgiczne, z ich udziałem poprzez śpiew, zawsze odpowiadało na słowa Św. Pawła:
Napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, pieśniach pełnych Ducha,
śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. /EF 5,19/
Próby Chóru odbywają się dwa razy w tygodniu (środa i piątek) o godz. 19.00.
Wszystkich zainteresowanych wspólnym śpiewaniem na chwałę Pana serdecznie zapraszamy.
FRANCISZKAŃSKI CHÓR ŚW. CECYLII W SUWAŁKACH (utwory)
Wydarzenia:
Transitus3 października, 2019Wszystkie Trzy Rodziny Franciszkańskie na całym świecie, zgodnie z tradycją, w wigilię śmierci św. Franciszka (a było to 3 października 1226 r) gromadzą się na nabożeństwie zwanym „Transitus”, które upamiętnia śmierć Biedaczyny z Asyżu.
Św. Bonawentura w „Życiorysie większym” napisał, że św. Franciszek „gdy przeczuwał porę śmierci, wówczas wezwawszy do siebie dwóch braci swych i synów szczególnie umiłowanych, polecił im wyśpiewywać głośno chwałę Pańską w rozradowaniu ducha, z powodu bliskiej śmierci, a raczej bliskiego w niej żywota. Sam zaś, jak tylko mógł, zaintonował 142 psalm Dawidowy:
„Głośno wołam do Pana, głośno Pana błagam.
Żal mój przed Nim wylewam, wyjawiam przed Nim swą udrękę.
Gdy duch mój we mnie omdlewa, Ty znasz moją drogę.
Do Ciebie wołam, Panie, mówię: „Tyś moją ucieczką,
udziałem moim w krainie żyjących.
Usłysz moje wołanie, bo jestem bardzo słaby.
Wybaw mnie od prześladowców, gdyż są ode mnie mocniejsi.
Wyprowadź mnie z więzienia, bym dziękował Twojemu imieniu.
Na mnie czekają sprawiedliwi, aż mnie wynagrodzisz”.
Brat zaś pewien, przez świętego nader umiłowany, troskający się gorąco o braci wszystkich, słysząc to i domyślając się, że zgon Świętego jest już niedaleki, przemówił doń tymi słowy: „Biada, Ojcze błogosławiony, oto synowie już pozostaną bez ojca i odebrana zostanie ich źrenicom światłość prawdziwa! Wspomnij przeto sieroty, jakie pozostawiasz, i odpuściwszy im winy wszystkie, rozraduj błogosławieństwem swym zarówno obecnych, jak i wszystkich nieobecnych”. A Święty rzecze mu: „Oto woła mnie Pan, synu! Odpuszczam wszystkie zniewagi i winy braciom moim, zarówno nieobecnym jak i obecnym, i jak tylko mogę – rozgrzeszam ich; ty zaś oznajmij im to i ode mnie wszystkich pobłogosław”.
Przykazał następnie przynieść księgę Ewangelii i poprosił; by przeczytano mu z Ewangelii według świętego Jana rozdział rozpoczynający się tymi słowy: „Na sześć dni przed Paschą Jezus widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca…”. Franciszek umierał w cierpieniu, był prawie niewidomy, z krwawiącymi ranami – stygmatami, pełen lęku o losy zakonu. Tuż przed śmiercią kazał położyć się na ziemi, tuż przy swojej ukochanej kapliczce Matki Bożej Anielskiej, nazywanej Porcjunkulą, czyli „Cząsteczką”.
W czasie nabożeństwa „Transitus” franciszkanie i wierni, trzymając w dłoniach zapalone świece, przypominają sobie ostatnie chwile życia św. Franciszka i dziękują za tego niezwykłego Świętego, który do końca ukochał Boga i wszystkie stworzenia, a nawet śmierć nazywał swoją siostrą, która prowadzi ludzi do Stwórcy.
W naszej parafialnej świątyni także zgromadziła się dość liczna grupa parafian i parafialnych sympatyków. Naszym modlitwom towarzyszyły Siostry ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi i Siostry Terezjanki. Nabożeństwu przewodniczył o. Aleksander a czytania tekstów liturgicznych podjęła się Wspólnota Franciszkańskiego Zakony Świeckich funkcjonująca przy naszej parafii. Oprawę muzyczną nabożeństwa zapewnił nasz parafialny chór prowadzony przez br. Andrzeja. Wyśpiewano wiele pięknych tradycyjnych pieśni franciszkańskich. Nabożeństwo zakończyło się uroczystym błogosławieństwem udzielonym przez o. Aleksandra wszystkim wiernym uczestniczącym w nabożeństwie i ucałowaniem relikwii św. Franciszka z Asyżu.
fot. M&A.W [...]
Peregrynacja relikwii św. Stanisława Kostki i Krzyż ŚDM 13/14.05.201813 maja, 2018Dnia 13 maja 2018 w godzinach popołudniowych dość licznie zgromadzona młodzież z naszej parafii wraz z o. Ireneuszem odebrała peregrynujący po diecezji ełckiej Krzyż ŚDM od ks. Lecha Łuby, Proboszcza Parafii p.w. Św. Kazimierza Królewicza w Suwałkach. Młodzież na ramionach w szyku procesyjnym przyniosła go do naszej Świątyni. Tego też dnia naszą parafie nawiedziły relikwie św. Stanisława Kostki, patrona dzieci i młodzieży. Wieczorna Msza św. była uroczystym uwielbieniem Boga prawdziwie obecnego pośród młodego Kościoła. Dość licznie zgromadzonej młodzieży towarzyszył chór parafialny i schola.W poniedziałek od rana na spotkanie ze św. Stanisławem Kostką przychodziły z pobliskiej Szkoły Podstawowej nr. 11 dzieci i młodzież. Krótka adoracja relikwii połączona z katechezą o Świętym dała dużo do myślenia o świętości własnej. A podczas nabożeństwa wieczornego zgromadzili się ludzie dorośli, rodzice by prosić Dobrego Boga przez orędownictwo św. Stanisława dla swoich dzieci o potrzebne łaski.
Warto przy tej okazji przypomnieć sobie nauczanie papieża Benedykta XVI o relikwiach, które wygłosił do młodzieży w Kolonii nad Renem w 2005 roku:
„Relikwie są jedynie kruchym i ubogim znakiem tego, czym byli i co przeżyli wiele stuleci temu ludzie. Relikwie prowadzą nas do samego Boga: to On bowiem mocą swej łaski daje kruchym istotom odwagę świadczenia o Nim przed światem. Wzywając nas do oddania czci doczesnym szczątkom męczenników i świętych, Kościół nie zapomina, że w ostateczności mamy tu do czynienia z biednymi ludzkimi kośćmi, ale z kośćmi, które należały do osób nawiedzonych nadprzyrodzoną mocą Boga. Relikwie świętych są śladem tej niewidzialnej, lecz rzeczywistej obecności, która rozjaśnia mroki świata, ukazując Królestwo niebieskie, będące w nas. Wraz z nami i dla nas wołają one: „Maranatha!” – „Przyjdź Panie Jezu!”.
Zapraszam do GALERII [...]
Nasz chór w Parafii pw. św. Kazimierza 01.05.20182 maja, 2018Nasz parafialny chór wraz z br. Andrzejem swoim śpiewem 01.05.2018 roku ubogacił Liturgię sakramentu Bierzmowania w parafii pw. Kazimierza Królewicza. Szafarzem sakramentu bierzmowania był ks. Biskup Jerzy Mazur SVD – Biskup Ełcki.
Zapraszam do GALERII [...]
Opiekun: o. Maksymilian, o. Jan, o. Paweł
O grupie: „Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.”
Ks. Franciszek Blachnicki, założyciel Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie mówiąc o sakramencie małżeństwa zwracał uwagę, że znakiem widzialnym są osobowe relacje między dwojgiem, którzy zawierają przymierze małżeńskie.
Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie pomaga małżonkom sakramentalnym czerpać z łaski i mocy sakramentu małżeństwa, uczy jak żyć tym sakramentem i celebrować go przez całe życie.
Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych nazywanych zobowiązaniami – darami. Są to codzienna modlitwa osobista połączona z lekturą Pisma Świętego, regularne spotkanie ze słowem Bożym, codzienna modlitwa małżeńska jako wspólne stawanie przed Panem, codzienna modlitwa rodziny, jako wspólnoty zanurzonej w Bogu, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą), uczestnictwo w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych kręgu (grupa 4-7 małżeństw), uczestnictwo przynajmniej raz w roku w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków,
Małżeństwa należące do Domowego Kościoła wezwane są do posługi na rzecz własnej rodziny, posługi rozumianej jako budowanie wspólnoty wiary, nadziei i miłości. Wspólnoty, w której świadomość, że wszyscy jej członkowie są dziećmi Jedynego Boga i stąd posiadają swą niepowtarzalność oraz godność, bez względu na wiek i stopień rozwoju. Taka świadomość uzdalnia do wielkodusznej postawy służby na rzecz rodziny i poszczególnych jej członków, a także przyjmowania daru służby od innych. Wtedy wspólnota rodzinna staje się wielką szansą dla wszechstronnego rozwoju człowieka – jego wzrastania w Bogu, poznawania prawdy o sobie samym, uczenia się miłości.
Grupa spotyka się raz w miesiącu w domu jednego z małżeństw przynależącego do wspólnoty. Wspólnie rozważa Słowo Boże, dzieli się doświadczeniem życia małżeńskiego oraz przerabia program formacyjny, który jest zapisany na dany rok. A wszystko to czyni w towarzystwie kapłana obecnego na spotkaniu.
Opiekun: o. Jan
O grupie: Wspólnota Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy naszej parafii powstała w 2011 roku. Inicjatorami jej powstania byli o. Krzysztof Świderek i o. Arkadiusz Płatek, który został pierwszym asystentem i opiekunem naszej wspólnoty oraz przeprowadził nas przez okres postulatu i formacji początkowej – nowicjat. Następnym opiekunem-asystentem był o. Krzysztof Świderek.
W roku 2012 na ręce s. Przełożonej Regionalnej 11 członków miejscowego FZŚ złożyło pierwszą profesję czasową. Obecnie wspólnota nasza liczy 15 członków, z których wszyscy złożyli już profesję wieczystą, tzn. zobowiązali się do końca swojego życia ŻYĆ EWANGELIĄ NA WZÓR ŚW. O. FRANCISZKA Z ASYŻU, zachowując regułę zatwierdzoną przez Kościół. FZŚ ma swoją regułę, odrodzoną i zatwierdzoną po II Soborze Watykańskim przez papieża Pawła VI (w roku 2018 przypada 40-sta rocznica tego wydarzenia).
Corocznie uczestniczymy w rekolekcjach, na których spotykają się wspólnoty z regionu olsztyńskiego (do którego należymy) a jest ich w tej chwili osiemnaście. Również corocznie w lipcu odbywa się Ogólnopolska Pielgrzymka Franciszkanów Świeckich na Jasną Górę (w roku 2018 już po raz 25).
Każda wspólnota FZŚ ma swoją radę. W skład rady przy naszej parafii wchodzą:
Przełożony – br. Sławomir
Zastępca – s. Jolanta
Św. Franciszek z Asyżu zostawił wszystko i poszedł za Jezusem! Zapraszamy Cię na nasze spotkania – przyjdź, rozeznaj i zdecyduj czy chcesz współtworzyć naszą wspólnotę! Czekamy na Ciebie! Z Jezusem na wzór św. Franciszka można tylko zyskać! Nasze spotkania formacyjne odbywają się w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca po mszy św. o godz. 18-stej.
Życząc odwagi pozdrawiamy po franciszkańsku
PAX ET BONUM!
Wydarzenia:
- Transitus3 października, 2019Wszystkie Trzy Rodziny Franciszkańskie na całym świecie, zgodnie z tradycją, w wigilię śmierci św. Franciszka (a było to 3 października 1226 r) gromadzą się na nabożeństwie zwanym „Transitus”, które upamiętnia śmierć Biedaczyny z Asyżu.
Św. Bonawentura w „Życiorysie większym” napisał, że św. Franciszek „gdy przeczuwał porę śmierci, wówczas wezwawszy do siebie dwóch braci swych i synów szczególnie umiłowanych, polecił im wyśpiewywać głośno chwałę Pańską w rozradowaniu ducha, z powodu bliskiej śmierci, a raczej bliskiego w niej żywota. Sam zaś, jak tylko mógł, zaintonował 142 psalm Dawidowy:
„Głośno wołam do Pana, głośno Pana błagam.
Żal mój przed Nim wylewam, wyjawiam przed Nim swą udrękę.
Gdy duch mój we mnie omdlewa, Ty znasz moją drogę.
Do Ciebie wołam, Panie, mówię: „Tyś moją ucieczką,
udziałem moim w krainie żyjących.
Usłysz moje wołanie, bo jestem bardzo słaby.
Wybaw mnie od prześladowców, gdyż są ode mnie mocniejsi.
Wyprowadź mnie z więzienia, bym dziękował Twojemu imieniu.
Na mnie czekają sprawiedliwi, aż mnie wynagrodzisz”.
Brat zaś pewien, przez świętego nader umiłowany, troskający się gorąco o braci wszystkich, słysząc to i domyślając się, że zgon Świętego jest już niedaleki, przemówił doń tymi słowy: „Biada, Ojcze błogosławiony, oto synowie już pozostaną bez ojca i odebrana zostanie ich źrenicom światłość prawdziwa! Wspomnij przeto sieroty, jakie pozostawiasz, i odpuściwszy im winy wszystkie, rozraduj błogosławieństwem swym zarówno obecnych, jak i wszystkich nieobecnych”. A Święty rzecze mu: „Oto woła mnie Pan, synu! Odpuszczam wszystkie zniewagi i winy braciom moim, zarówno nieobecnym jak i obecnym, i jak tylko mogę – rozgrzeszam ich; ty zaś oznajmij im to i ode mnie wszystkich pobłogosław”.
Przykazał następnie przynieść księgę Ewangelii i poprosił; by przeczytano mu z Ewangelii według świętego Jana rozdział rozpoczynający się tymi słowy: „Na sześć dni przed Paschą Jezus widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca…”. Franciszek umierał w cierpieniu, był prawie niewidomy, z krwawiącymi ranami – stygmatami, pełen lęku o losy zakonu. Tuż przed śmiercią kazał położyć się na ziemi, tuż przy swojej ukochanej kapliczce Matki Bożej Anielskiej, nazywanej Porcjunkulą, czyli „Cząsteczką”.
W czasie nabożeństwa „Transitus” franciszkanie i wierni, trzymając w dłoniach zapalone świece, przypominają sobie ostatnie chwile życia św. Franciszka i dziękują za tego niezwykłego Świętego, który do końca ukochał Boga i wszystkie stworzenia, a nawet śmierć nazywał swoją siostrą, która prowadzi ludzi do Stwórcy.
W naszej parafialnej świątyni także zgromadziła się dość liczna grupa parafian i parafialnych sympatyków. Naszym modlitwom towarzyszyły Siostry ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi i Siostry Terezjanki. Nabożeństwu przewodniczył o. Aleksander a czytania tekstów liturgicznych podjęła się Wspólnota Franciszkańskiego Zakony Świeckich funkcjonująca przy naszej parafii. Oprawę muzyczną nabożeństwa zapewnił nasz parafialny chór prowadzony przez br. Andrzeja. Wyśpiewano wiele pięknych tradycyjnych pieśni franciszkańskich. Nabożeństwo zakończyło się uroczystym błogosławieństwem udzielonym przez o. Aleksandra wszystkim wiernym uczestniczącym w nabożeństwie i ucałowaniem relikwii św. Franciszka z Asyżu.
fot. M&A.W [...]
Jubileusz 50-lecia sakramentalnego związku małżeńskiego16 października, 2018„Musicie być silni miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, wszystko przetrzyma, tą miłością, która nigdy nie zawiedzie”
(św. Jan Paweł II).
W niedzielę 14 października podczas głównej Mszy św. o godz. 12.00 mieliśmy w naszej parafii czas świętowania złotego jubileuszu sakramentu małżeństwa. Przed ołtarzem stanęli: Krystyna i Piotr. Byli to jubilaci, którzy w sakramencie małżeńskim przeżyli pół wieku. Świętowali 50. rocznicę sakramentu małżeństwa.
Po homilii wzruszeni jubilaci podeszli do ołtarza i patrząc sobie w oczy, odnowili swoje małżeńskie ślubowania. Wraz z jubilatami mogli ponowienia ślubów dokonać obecni na Eucharystii inni małżonkowie. Na zakończenie ślubowania o. Proboszcz ofiarował dostojnym jubilatom krzyż papieski ze słowami:
„Czcigodni małżonkowie, przyjmijcie krzyż Chrystusa, znak Jego zwycięstwa. Bóg, który was prowadził od czasu waszej młodości, i w podeszłym wieku was nie opuści. Wpatrzeni w krzyż Chrystusa pielgrzymujcie wytrwale do wyznaczonego wam kresu, którym jest Jezus Chrystus. Jego są czasy i wieki, Jemu chwała i panowanie przez całą wieczność. Amen”.
Życzymy jubilatom Bożego błogosławieństwa na dalsze wspólne lata w zdrowiu, radości i pomyślności, a także dalszego trwania w miłości przy wsparciu i pomocy ze strony najbliższych (dzieci, wnuków, przyjaciół i sąsiadów, braci i sióstr z Franciszkańskiego Zakonu Świeckich).
Z pewnością dla wszystkich uroczystość taka jest dobrym i potrzebnym dziś świadectwem, że z Bożą pomocą i opieką Matki Bożej możliwe jest dochowanie wierności ślubom złożonym wiele lat temu podczas zawarcia związku małżeńskiego.
Fot. A.W. [...]
Uroczystość św. Franciszka5 października, 2018W pierwszych dniach października w naszej wspólnocie parafialnej przeżywaliśmy wydarzenia szczególne do których przygotowywał nas podczas triduum o. Ireneusz.
Wieczorem 3 października po Mszy św. obchodziliśmy pamiątkę błogosławionej śmierci świętego ojca Franciszka z Asyżu. Po wieczornej Mszy św. sprawowaliśmy nabożeństwo „Transitus” (z łac. przejście). Przy zgaszonych światłach i zapalonych świecach odczytano fragment listu św. o. Franciszka do wszystkich wiernych (testament), a także opis śmierci Świętego. Nabożeństwo opatrzone jest pięknymi treściami franciszkańskich pieśni, które wykonał nasz parafialny chór. Nabożeństwo to zgodnie z wielowiekową tradycją odprawiane jest przez wspólnoty franciszkańskie na całym świecie.
Następnego dnia w uroczystość św. Franciszka z Asyżu, podczas wieczornej Mszy św. odbył się we Franciszkańskim Zakonie Świeckich obrzęd przyjęcia do nowicjatu. Do grona wspólnoty FZŚ została przyjęta jedna siostra, co dla niej samej jak i dla pozostałych członków wspólnoty było wielką radością. Po uroczystej Eucharystii w klasztornym refektarzu spotkaliśmy się na wspólnej agapie. Zaproszeni goście a wśród nich siostry Franciszkanki Rodziny Maryi, siostry Terezjanki, Bracia i Siostry z FZŚ w miłej i radosnej atmosferze spędzili ten świąteczny wieczór.
Jako Franciszkanie Świeccy odczuwamy wielką radość z przynależności do wielkiej franciszkańskiej rodziny i pragniemy wyrazić naszą wdzięczność drogim ojcom za to, że traktują nas zawsze po „bratersku”. [...]
Franciszkański Zakon Świeckich świętował 40-lecie posoborowej reguły25 czerwca, 2018
24 czerwca 2018 r. u suwalskich franciszkanów pięknie wybrzmiała wdzięczności Bogu za dar posoborowej Reguły Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w 40. rocznicę jej podpisania przez Ojca Świętego Pawła VI.
[...]
Opiekun: o. Maksymilian
O grupie:
6 Suwalski Szczep Harcerski „Zorza” powstał w 2008 roku z inicjatywy kadry 6 Suwalskiej Drużyny Harcerskiej „Polaris”. Szczep kontynuuje ponad 25-letnią tradycję drużyny dbając o zachowanie ciągu wychowawczego. Proces wychowawczy zaczyna się w najmłodszej grupie metodycznej (7-10 lat) czyli w zuchach i jest kontynuowany dalej u harcerzy (10-13 lat), harcerzy starszych (13-16 lat) oraz wędrowników (16-21 lat). W szczepie działają drużyny relizujące prace metodyczną w każdym z wymienionych pionów metodycznych, ograniczając się do rejonów osiedla Daszyńskiego oraz centrum Suwałk. Pierwszym komendantem był hm. Marcin Ruszewski, obecnie funkcję tę pełni pwd. Katarzyna Łazarowicz.
6 GZ „Przyjaciele” jest jedną z drużyn założycielskich szczepu. Gromada skupia tych najmłodszych w wieku 7-10 lat uczących się w Szkole Podstawowej nr 11, natomiast miejsce zbiórek znajduje się w parafii p.w. Bożego Ciała w Suwałkach, gdzie spotkania odbywają się w każdy wtorek od 16:30 do 18:00. Drużynową jest pion. Aleksandra Sidłowska.
9 SGZ „Łowcy Przygód” jest drugą po „Przyjaciołach” gromadą zuchową działającą w szczepie. Swoje działanie opiera o Szkołę Podstawową nr 9. Jednostka jest jedną z dwóch działających w centrum miasta drużyn szczepu. Zbiórki odbywają się w każdą środę od 16:00 do 17:30 w Bibliotece Publicznej. Drużynową gromady jest pwd. Anna Wasilewska.
6 SGDH „Polaris” jest drużyną założycielską szczepu o najdłuższej nieprzerwanej historii. Warto zaznaczyć, że „Polaris” jest najstarszą działąjącą drużyną w Hufcu ZHP Suwałki. Drużyna zrzesza młodych harcerzy i harcerki w wieku 10-13 lat ze Szkoły Podstawowej nr 11. Zbiórki odbywają się w piątki od 16:00 do 18:00 w parafii p.w. Bożego Ciała. Funkcję drużynowego pełni HO Łukasz Sadowski.
9 SDH „Sykamore” to druga drużyna działająca w centrum Suwałk. Działa w Szkole Podstawowej nr 9 skupiając harcerzy i harcerki. Zbiórki odbywają się w piwnicy budynku (tzw. schron) na ulicy Kościuszki 71 w każdy piątek od 18:00 do 20:00. Drużynowym jest odkr. Michał Zyskowski.
6 SDSh „Elementals” jest najmłodszą drużyną ze szczepu. Powstała poprzez podział większej drużyny wielopoziomowej na dwie oddzielne. Jednostka zrzesza harcerzy starszych, czyli chłopców i dziewczyny w wieku 13-16 lat. Działa przy Szkole Podstawowej nr 11 oraz nr 9. Zbiórki odbywają się w schronie na ulicy Kościuszki 71 w każdy piątek od 18:00 do 20:00. Drużynowym jest pwd. Przemysław Mordas
6 SDW „Wilki” jest drużyną działającą w najstarszej wiekiem metodyce ZHP, czyli w pionie wędrowniczym. Skupia uczniów szkół średnich z całego miasta. Swoje zbiórki organizuje w piątki w godzinach od 18:00 do 20:00, jednak bardzo często odbywają się one poza harcówką w innych terminach. Drużynową jest pwd. Agnieszka Śniadkowska.
Wydarzenia:
Harcerskie świętowanie: Dzień ziemniaka 13.10.201816 października, 2018W piękny, słoneczny dzień, sobotę 13 października 2018r. odbył się coroczny „Dzień Ziemniaka” – doroczna jesienna impreza, którą zorganizowali harcerze ze szczepu „Zorza”, działającego przy naszej parafii. Świętu towarzyszyły gry i zabawy. Były różne zadania związane z wykorzystaniem ziemniaków, m. in. trzeba było wykonać ludzika z ziemniaków czy też pieczątki, wymienić potrawy z ziemniaków. Nie zabrakło też ziemniaków pieczonych w ognisku. Tego dnia nastąpiło oficjalne przejście zuchów do harcerzy. Gratulujemy nowym biszkoptom*! Życzymy im długiej drogi harcerskiej i samych sukcesów!
*osoba która jeszcze nie złożyła przyrzeczenia harcerskiego
opr. Anna Gawlińska
fot. o. Aleksander [...]
Przyrzeczenie Harcerskie Druha o. Aleksandra 04.03.201818 marca, 2018Dnia 4 marca 2018 roku na zakończenie Mszy św. o godz. 10.30 o. Aleksander otrzymał z rąk komendant pwd. Katarzyny Łazarowicz barwy 6 Suwalskiego Szczepu Harcerskiego „Zorza”. Zaraz po zakończeniu Eucharystii w ogrodach klasztornych stając w harcerskim kręgu złożył uroczyste przyrzeczenie harcerskie. Stając się w ten sposób Harcerzem, na którego słowie można polegać jak na słowie Zawiszy. [...]
Opiekun: o. Maksymilian, o. Paweł
O grupie: Ministranci to Liturgiczna Służba Ołtarza. Jak sama nazwa wskazuje – wykonują więc służbę przy ołtarzu, przy sprawowaniu Eucharystii i innych obrzędów. Zadaniem ministranta jest uczynienie liturgii sprawniejszą (gdy ministrant przyniesie kielich, czy pomoże kapłanowi przy lavabo), jak również piękniejszą, bardziej uporządkowaną (kapłan wykonujący tylko swoje czynności a ministranci u jego boku ukazują wagę Eucharystii w lepszym stopniu niż sam kapłan, robiący „wszystko”). Zadaniem ministrantów jest także odciążenie celebransa z czynności, które nie są dla niego zastrzeżone (wykonywanie psalmów, czytań, czy np. rozkładanie bielizny kielichowej podczas przygotowania darów).
Wydarzenia:
Zjazd ministrantów w Niepokalanowie Lasku18 czerwca, 2024Jak co roku nasi ministranci i kandydaci na ministrantów pojechali z o. Maciejem na spotkanie ministrantów z naszych franciszkańskich parafii, które odbywa się w Niepokalanowie Lasku. W tym roku mogliśmy lepiej poznać się z chłopakami ze Skarżyska-Kamiennej, Łodzi Dąbrowa, Niepokalanowa, Siedlec, Stoczka i Radziejowa.
W piątek, zanim dojechaliśmy do Lasku mieliśmy okazję zobaczyć PGE Narodowy i wejść w jego zakamarki, a wieczorem obejrzeliśmy mecz inaugurujący Euro 2024 Niemcy – Szkocja.
Sobota była pełna wrażeń… Dzień rozpoczęliśmy od wspólnej Mszy Świętej, a po śniadaniu rozpoczęły się zawody w strzelaniu z łuku, w którym to nasi chłopcy zajęli wysokie lokaty. Po obiedzie był główny punkt programu, czyli turniej piłki nożnej na pobliskim boisku. Wieczorem mieliśmy ognisko i spotkanie z braćmi z OSP Niepokalanów.
Niedzielny poranek nie obył się bez emocji, ponieważ tego dnia odbył się quiz biblijno-liturgiczny, potem Msza Święta, obiad i rozjazd do domów.
Dziękujemy o. Sylwestrowi Gąglewskiemu za wspaniałą organizację tego zjazdu i do zobaczenia za rok.
[...]
Zjazd ministrantów z franciszkańskich parafii Prowincji Warszawskiej 201926 czerwca, 2019W dniach 14 – 16 czerwca 2019 r. odbył się Doroczny Zjazd ministrantów z franciszkańskich parafii Prowincji Warszawskiej Ojców Franciszkanów Konwentualnych.
Do Niepokalanowa wraz ze swoim opiekunem o. Aleksandrem udali się ministranci z naszej Parafii. W Niepokalanowie byli także ministranci z innych parafii franciszkańskich: z Łodzi (z parafii pw. Św. Maksymiliana i z parafii pw. Matki Bożej Anielskiej), z Radziejowa i z Siedlec. Za zjazd odpowiedzialny był o. Sylwester Gąglewski – asystent prowincjalny ds. powołań.
Pierwszego dnia wszyscy ministranci uczestniczyli w spotkaniu integracyjnym podczas którego zapoznawali się z rówieśnikami. Wieczorna Eucharystia z homilią o. Sylwestra skoncentrowała uwagę uczestników na umiejętność słuchania i słyszenia Boga. Po Mszy św. wspólnie oglądaliśmy film.
Drugi dzień rozpoczęliśmy wspólnym pacierzem porannym i Mszą św. – podczas homilii o. Sylwester zaprosił do bacznego obserwowania tego co się tego dnia będzie działo, aby móc wieczorem przy ognisku podzielić się tym co najbardziej nam się podobało. Tego dnia o 9:00 rozpoczęły się rozgrywki w piłkę nożną, następnie ministranci zwiedzili gród Niepokalanej, zapoznali się z historią życia i ideą działań apostolskich św. Maksymiliana, wzięli udział w koncercie religijno-patriotycznym na placu przy Bazylice. Mieli też bardzo ciekawe spotkanie ze specjalnie zaproszonym na tą okoliczność gościem – iluzjonistą. Wieczorem integracyjne ognisko, podczas którego dzielili się wrażeniami z całego dnia.
W Niedzielę podczas Mszy św., która kończyła spotkanie, o. Tomasz Szok – wikariusz parafii niepokalanowskiej, przypomniał: „wszystko w życiu należy czynić w imię miłości Trójcy Świętej”. Po Eucharystii wszyscy ministranci spotkali się na lodach. Wspólnym obiadem zakończyliśmy tegoroczny zjazd ministrantów i ruszyliśmy w powrotną drogę do Suwałk, do domu.
Warto zerknąć: BARKA [...]
Przyjęcie kandydatów do Liturgicznej Służby Ołtarza i posługi Lektora 22.05.20194 czerwca, 2019Boże, którego dobroć powołała mnie do Twojej służby, spraw, bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach, przez dzień dzisiejszy i całe moje życie szedł tylko drogą zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Tuż przed udzieleniem sakramentu bierzmowania Biskup Jerzy w uroczysty sposób przyjął kandydatów do posługi Lektora w naszej parafii oraz trzech kandydatów do Liturgicznej Służby Ołtarza. Od tego dnia będą oni z dumą nosić albę i komżę oraz wypełniać posługę przy ołtarzy. Będą świadomie służyć Panu Jezusowi. Ksiądz Biskup pogratulował im odwagi, bo w obecnym czasie coraz mniej młodych ludzi podejmuje się konsekwentnej drogi formacyjnej i odpowiedzialnej posługi dla Chrystusa i Kościoła.
Dlaczego warto zostać ministrantem?
(Świadectwo pewnego młodego człowieka)
1. Poznanie Boga
Pierwsza korzyść, jaką dała mi służba przy ołtarzu, to poznanie Boga i Jego Kościoła. Gdyby mama nie zaprowadziła mnie kiedyś do zakrystii po jednej z mszy, na moje usilne błaganie, to mógłbym Boga żywego nie poznać. Trudno o to na jednym z wielu warszawskich blokowisk, gdzie konkurencją dla relacji z Bogiem są szybkość życia i zaspokojenia własnych potrzeb. Ale zostałem ministrantem, w swojej rodzinnej parafii, w której służę do mszy świętej do dziś. Tak zaczęła się wielka przygoda, do której – głęboko w to wierzę – powołał mnie sam Pan Bóg, kiedy miałem cztery lata.
2. Dyscyplina
Kolejną ważną rzeczą, którą dała mi służba przy ołtarzu, to dyscyplina. Tak jak w wojsku: jest hierarchia, każdy ma swoje miejsce, swój stopień i funkcję we wspólnocie. Zadaniem najmłodszych jest obserwowanie tego, co robią starsi. Żeby zostać ministrantem, najpierw trzeba odbyć okres kandydatury. Tak więc dyscyplina „pełną gębą”.
Droga formacji, poszczególne stopnie zdobywane rok po roku, po egzaminie kończącym rok formacyjny. Ponadto pełnienie dyżurów na mszach w tygodniu oraz w niedzielę. Wszystko to uczyło odpowiedzialności i spełniania swoich obowiązków, co obecnie dostrzega moja żona w codziennym życiu.
3. Modlitwa
Ważną rzeczą, której uczy się ministrant, jest modlitwa. Podczas mszy świętej, podczas nabożeństw czy też w domu. Bez modlitwy Boża iskra, która w młodych chłopcach rozpala pragnienie bycia bliżej ołtarza, niechybnie zgaśnie. Gdy do ognia nie podkłada się drewna, zostaje sam popiół.
Gdyby nas księża i starsi koledzy nie strofowali za niedbałość w modlitwie, to kłopotów z modlitwą w dorosłym życiu byłoby więcej. Dzisiaj dziękuję Bogu za tych wszystkich ludzi, którzy dbali o moje złożone ręce, bym do kościoła przychodził czysty i odpowiednio ubrany. Dostrzegam w tym czułą opiekę Boga.
4. Pokora
Ministrant tylko wtedy jest dobry, gdy go nie widać. Bez pokory nie można być ministrantem, bo ludzie zapamiętują przede wszystkim te momenty, gdy coś się zawali. Wyleje się wino z rozbitej ampułki lub ktoś wywróci się ze świecą. Jeśli ministrant robi wszystko jak należy, to ludzie będą zwracali uwagę tylko na ołtarz i księży. Rób wszystko dobrze, a nikt nic nie zauważy. To nie sprzyja wzrastaniu pychy.
5. Odpowiedzialność
Kiedy ministrant zostaje ceremoniarzem odpowiedzialnym za przebieg mszy świętej, uczy się odpowiedzialności. Ponadto, będąc wzorem dla młodszych, trzeba być uważnym i czułym na to, czy daje się dobry przykład.
Prowadząc spotkania formacyjne, nabiera się zdolności pedagogicznych, gdyż utrzymanie w ryzach grupy dziesięciolatków nie należy do najłatwiejszych zadań. Trzeba być otwartym na pomoc drugiemu, co wpływa na ważną dziś w Kościele umiejętność życia we wspólnocie.
To wszystko sprawia, że ministrant, który solidnie się „uformował” podczas służby, jest dobrze przygotowany do bycia zarówno dobrym księdzem lub zakonnikiem, jak i mężem. W mojej parafii najstarszy z nas dobiega do siedemdziesiątki, ma kilkoro wnucząt. Tacy ludzie stają się wzorem dla innych.
Ja służę do mszy siedemnaście lat, obecnie rzadziej, co jest wynikiem ustaleń z żoną. Dziękuję Bogu za łaski, które otrzymałem dzięki służbie przy Jego ołtarzu. I wraz z innymi ministrantami robię to po każdej mszy tymi słowami:
Boże, którego dobroć powołała mnie do Twojej służby, spraw, bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach, przez dzień dzisiejszy i całe moje życie szedł tylko drogą zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. [...]
Szachowe Mistrzostwa Polski Ministrantów3 grudnia, 2018W dniach 24 – 25 listopada 2018 w Starachowicach odbyły X Szachowe Mistrzostwa Polski Ministrantów. Organizatorem mistrzostw była parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Katolicki Klub Szachowy Gambit oraz Rada Rycerzy Kolumba w Starachowicach. W tym roku wystartowało 134 uczestników z 49 parafii i 19 diecezji. Dodatkowo też 18 seniorów. Udział w zawodach wzięli ministranci m. in. z Warszawy, Krakowa, Suwałk, Lublina.
Szczególną radością jest wywalczona wysoka pozycja suwalskich szachistów. Pierwszym miejscem i złotymi medalami w szachach szybkich i błyskawicznych w konkursie „A” może szczycić się Michał Wierzbicki. W tej samej kategorii wiekowej trzecie miejsce w szachach błyskawicznych i brązowy medal wywalczył Błażej Pieczulis. W konkursie „B” czyli kategorii niższego wieku nasi ministranci również tryumfowali: I miejsce w szachach szybkich zdobył Jakub Pojawa oraz pierwsze miejsce w szachach błyskawicznych i trzecie w szachach szybkich zdobył Hubert Pieczulis. Naszym ministrantom serdecznie gratulujemy.
Na rozdaniu nagród po Mszy Świętej o godz. 12:30 obecna była również wojewoda świętokrzyski Pani Agata Wojtyszek. [...]
Świętokrzyskim szlakiem 23-27.06.201829 czerwca, 2018Już na początku tegorocznych wakacji, od 23 do 27 czerwca, grupa dzieci z naszych grup duszpasterskich pod opieką o. Aleksandra oraz pań katechetek: Katarzyny i Anny, odbyła wspaniałą podróż. Szlak wycieczki przebiegał przez Góry Świętokrzyskie. W miejscowości Święta Katarzyna poznaliśmy najcenniejszy minerał świętokrzyski – krzemień pasiasty oraz wzięliśmy udział w pokazie szlifowania kamieni. Następnie odbyliśmy pielgrzymkę na Święty Krzyż, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy świętej i ucałowaliśmy relikwie drzewa Krzyża Świętego .
Następnego dnia udaliśmy się do przepięknej Jaskini Raj, gdzie podziwialiśmy niezwykłe formy naciekowe oraz znajdującego się obok centrum Neandertalczyka, które przybliżyło nam najdawniejsze dzieje człowieka. Po południu zwiedzaliśmy muzeum wsi świętokrzyskiej w Tokarni oraz zamek w Chęcinach. Podczas zwiedzania zamku ojciec Aleksander wszystkich zakuwał w dyby oraz kazał „torturować” łaskotkami J.
Trzeci dzień naszego wyjazdu spędziliśmy w parku rozrywki w Krajnie. Tam sprawdzaliśmy swą sprawność w parku linowym, podziwialiśmy najsłynniejsze światowe obiekty w parku miniatur oraz przeżyliśmy szalone chwile podczas seansu w kinie 6D.
Przedpołudnie kolejnego dnia spędziliśmy bajkowo w gościnie u Koziołka Matołka w Centrum Bajki w Pacanowie. Tam, w Krainie Soria Moria, musieliśmy wykazać się współpracą, by pokonać Królową Śniegu i przywrócić światu ciepło, radość i miłość oraz wędrowaliśmy po świecie baśni i bajek. Po południu natomiast pojechaliśmy z wizytą do ojca Mateusza – oczywiście do Sandomierza. Ostatnim punktem programu tego dnia było Żywe Muzeum Porcelany Ćmielowie. Dowiedzieliśmy się tam, w jaki sposób powstają porcelanowe filiżanki, figurki, itp. wyroby, samodzielnie wykonaliśmy porcelanową różę a na pamiątkę otrzymaliśmy porcelanowy kubeczek.
Ostatniego dnia wycieczki spacerowaliśmy po uliczkach urokliwego Kazimierza Dolnego nad Wisłą oraz wspięliśmy się na Górę Trzech Krzyży, skąd podziwialiśmy przepiękną panoramę miasta i krajobrazu. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się jeszcze w sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie koło Wasilkowa, gdzie modliliśmy się o zdrowie dla naszych bliskich oraz nabraliśmy wody ze źródełka. Pełni wrażeń wróciliśmy do domu.
Nasz wyjazd był możliwy dzięki ludziom, którzy przekazali środki pieniężne na ten cel. Dziękujemy Panu Tadeuszowi Szymańczykowi, Państwu Marii i Andrzejowi Wasilewskim, firmom: Kruszbet, PEC, PWiK, Bankowi Spółdzielczemu Rutka Tartak.
Anna G.
fot. Alex [...]
Opiekun: o. Maksymilian
O grupie:
Scholę "ISKIERKI" założyła w 2001 roku s. Joela. Dużym powodzeniem cieszyła się schola gdy opiekunem w 2015 roku był o. Zbigniew. Obecnie scholę prowadzi Dominika Soroka z pomocą o. Aleksandra. Dziś (2018 rok) schola ponownie przeżywa rozkwit. Obecnej jest 25 scholanek, ale ich liczba ciągle rośnie 🙂
ISKIERKI śpiewają na Mszy Św. w każdą niedzielę o godz. 10:30, ale śpiewają także na Roratach, Różańcu czy Drodze Krzyżowej z udziałem dzieci.
Wszystkich chętnych do śpiewania zapraszamy na próby, w każdą sobotę o godz. 10:00 do „Iskierkowej” salki.
Wydarzenia:
Poświęcenie różańców 06.10.20196 października, 2019Rozpoczyna się przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii św. Cel tego przygotowania jest jasno określony: „Jezu, przygotuje Ci serce czyste”. Dnia 16 maja 2020 roku w naszej Parafialnej Wspólnocie przeżyjemy uroczystość 1 Komunii św. A dziś z racji zbliżającego się liturgicznego wspomnienia Matki Bożej Różańcowej o. Aleksander poświęcił dzieciom przygotowującym się do tego wydarzenia różańce. I znowu sie działo 🙂 [...]- Świętokrzyskim szlakiem 23-27.06.201829 czerwca, 2018Już na początku tegorocznych wakacji, od 23 do 27 czerwca, grupa dzieci z naszych grup duszpasterskich pod opieką o. Aleksandra oraz pań katechetek: Katarzyny i Anny, odbyła wspaniałą podróż. Szlak wycieczki przebiegał przez Góry Świętokrzyskie. W miejscowości Święta Katarzyna poznaliśmy najcenniejszy minerał świętokrzyski – krzemień pasiasty oraz wzięliśmy udział w pokazie szlifowania kamieni. Następnie odbyliśmy pielgrzymkę na Święty Krzyż, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy świętej i ucałowaliśmy relikwie drzewa Krzyża Świętego .
Następnego dnia udaliśmy się do przepięknej Jaskini Raj, gdzie podziwialiśmy niezwykłe formy naciekowe oraz znajdującego się obok centrum Neandertalczyka, które przybliżyło nam najdawniejsze dzieje człowieka. Po południu zwiedzaliśmy muzeum wsi świętokrzyskiej w Tokarni oraz zamek w Chęcinach. Podczas zwiedzania zamku ojciec Aleksander wszystkich zakuwał w dyby oraz kazał „torturować” łaskotkami J.
Trzeci dzień naszego wyjazdu spędziliśmy w parku rozrywki w Krajnie. Tam sprawdzaliśmy swą sprawność w parku linowym, podziwialiśmy najsłynniejsze światowe obiekty w parku miniatur oraz przeżyliśmy szalone chwile podczas seansu w kinie 6D.
Przedpołudnie kolejnego dnia spędziliśmy bajkowo w gościnie u Koziołka Matołka w Centrum Bajki w Pacanowie. Tam, w Krainie Soria Moria, musieliśmy wykazać się współpracą, by pokonać Królową Śniegu i przywrócić światu ciepło, radość i miłość oraz wędrowaliśmy po świecie baśni i bajek. Po południu natomiast pojechaliśmy z wizytą do ojca Mateusza – oczywiście do Sandomierza. Ostatnim punktem programu tego dnia było Żywe Muzeum Porcelany Ćmielowie. Dowiedzieliśmy się tam, w jaki sposób powstają porcelanowe filiżanki, figurki, itp. wyroby, samodzielnie wykonaliśmy porcelanową różę a na pamiątkę otrzymaliśmy porcelanowy kubeczek.
Ostatniego dnia wycieczki spacerowaliśmy po uliczkach urokliwego Kazimierza Dolnego nad Wisłą oraz wspięliśmy się na Górę Trzech Krzyży, skąd podziwialiśmy przepiękną panoramę miasta i krajobrazu. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się jeszcze w sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie koło Wasilkowa, gdzie modliliśmy się o zdrowie dla naszych bliskich oraz nabraliśmy wody ze źródełka. Pełni wrażeń wróciliśmy do domu.
Nasz wyjazd był możliwy dzięki ludziom, którzy przekazali środki pieniężne na ten cel. Dziękujemy Panu Tadeuszowi Szymańczykowi, Państwu Marii i Andrzejowi Wasilewskim, firmom: Kruszbet, PEC, PWiK, Bankowi Spółdzielczemu Rutka Tartak.
Anna G.
fot. Alex [...]
Popołudnie w klasztornym ogrodzie 15.04.201816 kwietnia, 2018Gry, gonitwy i zabawy – bez końca. Ojcowie Franciszkanie (o. Aleksander i o. Ireneusz) ugościli dzieci i młodzież ze wspólnot duszpasterskich na zielonej trawie przy ognisku. Było pięknie i radośnie.
Zapraszam do GALERII [...]
Zdjęcia:
[envira-gallery id=”10614″]Opiekun: o. Maksymilian
O grupie: Chcemy się spotykać, dzielić wiarą, radościami, problemami, codziennością i wspólnie kroczyć drogą do Boga.
Comiesięczne spotkania odbywają się w soboty po Mszy św. wieczornej (ok. 18.45).
Czekamy na Ciebie przy wejściu do klasztoru.
Wydarzenia:
- Świętokrzyskim szlakiem 23-27.06.201829 czerwca, 2018Już na początku tegorocznych wakacji, od 23 do 27 czerwca, grupa dzieci z naszych grup duszpasterskich pod opieką o. Aleksandra oraz pań katechetek: Katarzyny i Anny, odbyła wspaniałą podróż. Szlak wycieczki przebiegał przez Góry Świętokrzyskie. W miejscowości Święta Katarzyna poznaliśmy najcenniejszy minerał świętokrzyski – krzemień pasiasty oraz wzięliśmy udział w pokazie szlifowania kamieni. Następnie odbyliśmy pielgrzymkę na Święty Krzyż, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy świętej i ucałowaliśmy relikwie drzewa Krzyża Świętego .
Następnego dnia udaliśmy się do przepięknej Jaskini Raj, gdzie podziwialiśmy niezwykłe formy naciekowe oraz znajdującego się obok centrum Neandertalczyka, które przybliżyło nam najdawniejsze dzieje człowieka. Po południu zwiedzaliśmy muzeum wsi świętokrzyskiej w Tokarni oraz zamek w Chęcinach. Podczas zwiedzania zamku ojciec Aleksander wszystkich zakuwał w dyby oraz kazał „torturować” łaskotkami J.
Trzeci dzień naszego wyjazdu spędziliśmy w parku rozrywki w Krajnie. Tam sprawdzaliśmy swą sprawność w parku linowym, podziwialiśmy najsłynniejsze światowe obiekty w parku miniatur oraz przeżyliśmy szalone chwile podczas seansu w kinie 6D.
Przedpołudnie kolejnego dnia spędziliśmy bajkowo w gościnie u Koziołka Matołka w Centrum Bajki w Pacanowie. Tam, w Krainie Soria Moria, musieliśmy wykazać się współpracą, by pokonać Królową Śniegu i przywrócić światu ciepło, radość i miłość oraz wędrowaliśmy po świecie baśni i bajek. Po południu natomiast pojechaliśmy z wizytą do ojca Mateusza – oczywiście do Sandomierza. Ostatnim punktem programu tego dnia było Żywe Muzeum Porcelany Ćmielowie. Dowiedzieliśmy się tam, w jaki sposób powstają porcelanowe filiżanki, figurki, itp. wyroby, samodzielnie wykonaliśmy porcelanową różę a na pamiątkę otrzymaliśmy porcelanowy kubeczek.
Ostatniego dnia wycieczki spacerowaliśmy po uliczkach urokliwego Kazimierza Dolnego nad Wisłą oraz wspięliśmy się na Górę Trzech Krzyży, skąd podziwialiśmy przepiękną panoramę miasta i krajobrazu. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się jeszcze w sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Świętej Wodzie koło Wasilkowa, gdzie modliliśmy się o zdrowie dla naszych bliskich oraz nabraliśmy wody ze źródełka. Pełni wrażeń wróciliśmy do domu.
Nasz wyjazd był możliwy dzięki ludziom, którzy przekazali środki pieniężne na ten cel. Dziękujemy Panu Tadeuszowi Szymańczykowi, Państwu Marii i Andrzejowi Wasilewskim, firmom: Kruszbet, PEC, PWiK, Bankowi Spółdzielczemu Rutka Tartak.
Anna G.
fot. Alex [...]
Opiekun: o. Henryk
O grupie: „Odmawiajcie tę modlitwę z gorliwością i prostotą, aby zaczerpnąć radości ze spełnionych obowiązków, siły do stawiania czoła wobec nieuniknionych trudności, jakimi jest przepełnione życie ludzkie, odwagi na każdy dzień kontemplacji przyszłej chwały, obiecanej przez Boga swoim wiernym sługom”. św. Jan Paweł II
Nazwa "różaniec" wywodzi się ze średniowiecza. W ówczesnej mentalności świat stworzony traktowano jako księgę o Panu Bogu, a w przyrodzie dopatrywano się rzeczywistości duchowych. Szczególną rolę pełniły kwiaty, które symbolizowały różne cechy. Modlitwy traktowane były jako duchowe kwiaty, a odmawianie różańca porównywano z dawaniem Matce Boskiej róż. Dlatego modlitwę tę nazywano wieńcem z róż, czyli różańcem. Za ojca różańca świętego uważa się św. Dominika, któremu miała objawić się Matka Najświętsza i przykazać rozpowszechnianie tej modlitwy na całym świecie. Tamten różaniec nie przypominał jednak dzisiejszego. Ostateczny kształt modlitwy różańcowej ustalił się w XV w. dzięki dominikaninowi Alanusowi a la Roche (1428-1475). Ustalił on liczbę 150 "Zdrowaś Maryjo" na wzór 150 psalmów, które podzielił na dziesiątki poprzeplatane modlitwą "Ojcze nasz". Dla rozpowszechnienia tej modlitwy założył pierwsze bractwo różańcowe. Modlitwa różańcowa szybko zyskała aprobatę Kościoła i była traktowana jako oręż przeciw wrogom wiary. Kiedy w dniu 7 października 1571 r., w okolicach Lepanto, starły się siły najeźdźców muzułmańskich z flotą chrześcijańską, a od rezultatu tej bitwy zależała wolność Europy, papież Pius V wezwał wszystkich katolików do modlitwy różańcowej. Po zaciętej, trwającej wiele godzin bitwie, zwycięstwo chrześcijanom przyniosła niespodziewana zmiana wiatru, który uniemożliwił manewry wojskom tureckim. Pius V uczynił 7 października dniem Matki Bożej Różańcowej. Papież Klemens XI, po zwycięstwie nad Turkami pod Belgradem, w roku 1716 rozszerzył to święto na cały Kościół, a w roku 1885 papież Leon XIII polecił odmawiać różaniec przez cały październik i wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie "Królowo Różańca świętego, módl się za nami". W liście apostolskim "Rosarium Virginis Mariae" papież Jan Paweł II napisał: "W swej prostocie i głębi pozostaje ona (modlitwa różańcowa) również w obecnym, trzecim tysiącleciu, które dopiero co się zaczęło, modlitwą o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości. Jest ona dobrze osadzona w duchowości chrześcijaństwa, które - po dwóch tysiącach lat - nic nie straciło ze swej pierwotnej świeżości." W innym miejscu czytamy: "Jako modlitwa o pokój, różaniec był zawsze modlitwą rodziny i za rodzinę. Niegdyś modlitwa ta była szczególnie droga rodzinom chrześcijańskim i niewątpliwie sprzyjała ich jedności (...)."
Wszystkich chętnych do chwalenia Maryi poprzez różaniec - zapraszamy!
W każdą niedzielę o godz. 11.30 Wspólnota gromadzi się w kościele na modlitwie różańcowej, którą prowadzi jedna z róż różańcowych. Msze św. w intencji członków Żywego Różańca i opiekuna o. Henryka sprawowane są w każdą pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 12.00 a po Mszy św. spotkanie formacyjne i wymiana tajemnic.
Msza św. w intencji członków Żywego Różańca i ich rodzin jest sprawowana w każdą pierwszą niedzielę miesiąca o godzinie 12.00.
Prowadzenie modlitwy różańcowej w niedzielę przed sumą w 2022r.
| Miesiąc | Róża |
| Styczeń | Św. Dominika |
| Luty | MB. Anielskiej |
| Marzec | Św. Józefa |
| Kwiecień | Św. Klary |
| Maj | Św. Franciszka |
| Czerwiec | Św. Antoniego |
| Lipiec | Św. Kingi |
| Sierpień | Św. Anny |
| Wrzesień | Św. Rodziny |
| Październik | MB Ostrobramskiej |
| Listopad | Św. Antoniego |
| Grudzień | Róża Mężów/ Róża Żon |
PAPIESKIE INTENCJE APOSTOLSTWA MODLITWY NA ROK 2024
Intencje powierzone przez Papieża Apostolatowi Modlitwy na rok 2022.
| Miesiąc | Intencja | Opis |
| Styczeń |
O docenienie daru różnorodności w Kościele |
Módlmy się do Ducha Świętego, aby pomógł nam rozeznać dary różnych charyzmatów we wspólnotach chrześcijańskich i odkryć bogactwo wielu tradycji liturgicznych wewnątrz Kościoła. |
| Luty |
Za nieuleczalnie chorych |
Módlmy się, aby osoby nieuleczalnie chore oraz ich rodziny zawsze miały niezbędną opiekę i wsparcie, zarówno medyczne, jak i ludzkie. |
| Marzec |
Za współczesnych męczenników |
Módlmy się za tych, którzy w różnych częściach świata narażają swoje życie z powodu Ewangelii, aby rozpalali Kościół swoją odwagą i misyjnym entuzjazmem. |
| Kwiecień |
O szacunek dla kobiet |
Módlmy się, aby wewnętrzne bogactwo i godność kobiet były szanowane we wszystkich kulturach i aby zniknęło zjawisko dyskryminacji, która przynosi tyle cierpienia w różnych częściach świata. |
| Maj |
O dobrą formację osób zakonnych i seminarzystów |
Módlmy się, aby siostry i bracia zakonni oraz seminarzyści wzrastali w swoim powołaniu, dobrze korzystając z formacji ludzkiej, religijnej, duchowej i wspólnotowej, dzięki czemu staną się wiarygodnymi świadkami Ewangelii. |
| Czerwiec |
Za uchodźców |
Módlmy się, aby emigranci, zmuszeni z powodu wojen lub głodu do pełnej zagrożeń i niebezpieczeństw ucieczki, znaleźli akceptację i nowe perspektywy życia w krajach, które ich przyjmują. |
| Lipiec |
O opiekę duszpasterską nad chorymi |
Módlmy się, aby sakrament namaszczenia chorych dał przyjmującym go osobom oraz ich bliskim siłę od Pana, stając się dla wszystkich widocznym znakiem współczucia i nadziei. |
| Sierpień |
Za przywódców politycznych |
Módlmy się, aby przywódcy polityczni służyli obywatelom, pracując dla integralnego rozwoju człowieka i dla dobra wspólnego, szczególnie troszcząc się o najuboższych i o tych, którzy stracili pracę. |
| Wrzesień |
O troskę człowieka o świat |
Módlmy się, aby każdy z nas usłyszał i wziął sobie do serca wołanie ziemi i ofiar klęsk żywiołowych i zmian klimatycznych oraz zobowiązał się do troski o świat, który zamieszkujemy. |
| Październik |
Za wspólną misję |
Módlmy się, aby Kościół nadal wspierał ze wszystkich sił synodalny styl życia, jako znak współodpowiedzialności, promując uczestnictwo, komunię i misję łączące księży, osoby konsekrowane i świeckich. |
| Listopad |
Za osoby, które straciły dzieci |
Módlmy się za wszystkich rodziców, którzy opłakują śmierć swojego syna lub córki, aby znaleźli wsparcie we wspólnocie oraz zaznali pokoju i pocieszenia Ducha Świętego. |
| Grudzień |
Za pielgrzymów nadziei |
Módlmy się, aby nadchodzący jubileusz umocnił nas w wierze, pomógł nam lepiej poznać Chrystusa Zmartwychwstałego w naszym życiu i przemienił nas w pielgrzymów chrześcijańskiej nadziei. |
Wydarzenia:
Polska pod Krzyżem 14.09.201918 września, 2019W Święto Podwyższenia Krzyża, w duchu wdzięczności Opatrzności Bożej za prowadzenie naszego narodu trudnymi drogami historii wraz ze wszystkimi rodakami w Polsce i za granicą stanęliśmy u stóp krzyża Chrystusowego. Śpiewając w kościele pieśń: „Nie rzucim Chryste świątyń Twych” rozpoczęliśmy wielkie narodowe trwanie z Maryją i wielkimi polskimi świętymi pod krzyżem. Koronką do Bożego Miłosierdzia przed krzyżem w kościele, nabożeństwem Drogi Krzyżowej przy krzyżu przed kościołem i modlitwą różańcową przy krzyżu przydrożnym koło Biedronki to trzy stacje naszej modlitwy za Ojczyznę. Licznie obecni parafianie pokazali jak bardzo na sercu leży nam wszystkim dobro naszej Ojczyzny, Polski. Łączność z modlącym się narodem to troska o naszą wspólną chrześcijańską przyszłość. Podnieś rękę Boże Dziecię…
opr. o. I.W.
fot. M.W. [...]